Speelmaker Fanny coachte kinderdagverblijf Tinkelbel en Kapoentje rond buiten spelen. Een vorming en twee coachings in elke leefgroep zorgden ervoor dat ze de begeleiding én de baby's mee naar buiten kreeg. Ze vertelt je graag hoe het ging.
Speelmaker Fanny vertelt:
"Het traject begon met een vorming over het belang van buiten spelen voor jonge kinderen. Ik toonde aan de teams wat mogelijk was buiten en hoe ze inspiratie konden vinden. Op het einde van de vorming daagde ik elk team uit om concrete acties te formuleren waar ze warm van werden.
Enkele weken na de vorming kwam ik in elke leefgroep op de werkvloer. Het verschil tussen 'plannen maken' en 'concrete uitvoering' was meteen duidelijk: de babygroepen liggen op de eerste verdieping. Dat maakt het niet evident om buiten spelen in de tuin effectief georganiseerd te krijgen.
In één van de babygroepen lag de focus op 'gaan wandelen'. Dit hadden ze nog niet vaak gedaan. Doordat ik er was, kon ik helpen om het mee praktisch te organiseren. We namen enkele baby's mee, in de draagzak en in een kinderwagen. Met een dekentje genoten we van zitten in het gras. Het hielp om er samen voor te zorgen dat het team dit écht kon meemaken, zo voelden ze hoe waardevol dat was.
Ik zocht ook mee naar oplossingen voor het terras, dat niet uitnodigend was voor baby's. Samen met het team brainstormden we naar mogelijkheden. Ze planden in om op zoek te gaan naar tapijttegels om de ondergrond aangenamer te maken. Die kunnen ze ook telkens terug binnen opbergen na het buiten spelen. Daarnaast was het ook een logistieke uitdaging. Het team maakte een lijstje van spullen die ze nodig hebben om naar buiten te gaan. We staken die spullen in een handig mandje, zodat die meteen mee buiten waren. Tot slot voegden we nog losse materialen toe, zodat het terras interessanter werd voor kinderen.
In een andere babygroep was het wat uitdagender, net omdat de babygroep op de eerste verdieping lag. Ik luisterde naar de weerstanden en bezorgdheden. Ik probeerde niet meteen oplossingen aan te reiken, maar op hun tempo te werken. Daar keek ik vooral naar wat wel mogelijk was. Dat ging bijvoorbeeld over vaker de ramen open zetten en de wind naar binnen laten komen of over de natuur naar binnen brengen. In die groep was er wel soms ruimte om met één baby te gaan wandelen, terwijl de andere baby's slapen. Ik nodigde het team uit om dat te doen en de baby's afwisselend die kans te geven.
Tot slot was er een kruipergroep die wou inzetten op ouderbetrokkenheid. Daar nodigde het team de ouders uit om bij het brengen van hun kind hun huisdier mee te brengen. Er ontstond een fijn vrij speelmoment met kinderen, ouders en dieren. Gezellig!
Na de eerste coaching gaf ik de teams de opdracht om het buiten spelen te registeren: Wanneer gaan we wel buiten? Wanneer gaan we niet? Wat maakt dat het niet lukt? Dat hielp me om drempels te zien en samen met de teams oplossingen te zoeken. Toen ik de tweede keer terug ging, kon ik heel wat van de acties verder opvolgen en pakten we samen de drempels aan.
Bovendien zag ik toen dat ze investeerden in regenpakjes voor de kinderen. Een begeleider dat hij daardoor met de kinderen was buitengegaan, omdat die pakjes het makkelijk maken!
Dit traject heeft me geleerd dat het cruciaal is om mee te gaan in het tempo van de teams. Een goede balans tussen aanmoedigen en het respecteren van hun tempo is ideaal, zonder daarom de acties kleiner te maken. Na elke coaching maakte ik een verslag van sterke punten en kansen. Ik voegde concrete foto's toe en gaf hen inspiratie. Zo heb ik buiten spelen terug een boost gegeven!"
Wist je dat we rond buiten spelen ook meewerkten aan deze podcast van Exzekoo/Mentes over buiten spelen?
Ook zin in of nood aan een begeleiding op maat?
Speelmaker Fanny coachte kinderdagverblijf Tinkelbel en Kapoentje rond buiten spelen. Een vorming en twee coachings in elke leefgroep zorgden ervoor dat ze de begeleiding én de baby's mee naar buiten kreeg. Ze vertelt je graag hoe het ging.
Speelmaker Fanny vertelt:
"Het traject begon met een vorming over het belang van buiten spelen voor jonge kinderen. Ik toonde aan de teams wat mogelijk was buiten en hoe ze inspiratie konden vinden. Op het einde van de vorming daagde ik elk team uit om concrete acties te formuleren waar ze warm van werden.
Enkele weken na de vorming kwam ik in elke leefgroep op de werkvloer. Het verschil tussen 'plannen maken' en 'concrete uitvoering' was meteen duidelijk: de babygroepen liggen op de eerste verdieping. Dat maakt het niet evident om buiten spelen in de tuin effectief georganiseerd te krijgen.
In één van de babygroepen lag de focus op 'gaan wandelen'. Dit hadden ze nog niet vaak gedaan. Doordat ik er was, kon ik helpen om het mee praktisch te organiseren. We namen enkele baby's mee, in de draagzak en in een kinderwagen. Met een dekentje genoten we van zitten in het gras. Het hielp om er samen voor te zorgen dat het team dit écht kon meemaken, zo voelden ze hoe waardevol dat was.
Ik zocht ook mee naar oplossingen voor het terras, dat niet uitnodigend was voor baby's. Samen met het team brainstormden we naar mogelijkheden. Ze planden in om op zoek te gaan naar tapijttegels om de ondergrond aangenamer te maken. Die kunnen ze ook telkens terug binnen opbergen na het buiten spelen. Daarnaast was het ook een logistieke uitdaging. Het team maakte een lijstje van spullen die ze nodig hebben om naar buiten te gaan. We staken die spullen in een handig mandje, zodat die meteen mee buiten waren. Tot slot voegden we nog losse materialen toe, zodat het terras interessanter werd voor kinderen.
In een andere babygroep was het wat uitdagender, net omdat de babygroep op de eerste verdieping lag. Ik luisterde naar de weerstanden en bezorgdheden. Ik probeerde niet meteen oplossingen aan te reiken, maar op hun tempo te werken. Daar keek ik vooral naar wat wel mogelijk was. Dat ging bijvoorbeeld over vaker de ramen open zetten en de wind naar binnen laten komen of over de natuur naar binnen brengen. In die groep was er wel soms ruimte om met één baby te gaan wandelen, terwijl de andere baby's slapen. Ik nodigde het team uit om dat te doen en de baby's afwisselend die kans te geven.
Tot slot was er een kruipergroep die wou inzetten op ouderbetrokkenheid. Daar nodigde het team de ouders uit om bij het brengen van hun kind hun huisdier mee te brengen. Er ontstond een fijn vrij speelmoment met kinderen, ouders en dieren. Gezellig!
Na de eerste coaching gaf ik de teams de opdracht om het buiten spelen te registeren: Wanneer gaan we wel buiten? Wanneer gaan we niet? Wat maakt dat het niet lukt? Dat hielp me om drempels te zien en samen met de teams oplossingen te zoeken. Toen ik de tweede keer terug ging, kon ik heel wat van de acties verder opvolgen en pakten we samen de drempels aan.
Bovendien zag ik toen dat ze investeerden in regenpakjes voor de kinderen. Een begeleider dat hij daardoor met de kinderen was buitengegaan, omdat die pakjes het makkelijk maken!
Dit traject heeft me geleerd dat het cruciaal is om mee te gaan in het tempo van de teams. Een goede balans tussen aanmoedigen en het respecteren van hun tempo is ideaal, zonder daarom de acties kleiner te maken. Na elke coaching maakte ik een verslag van sterke punten en kansen. Ik voegde concrete foto's toe en gaf hen inspiratie. Zo heb ik buiten spelen terug een boost gegeven!"
Wist je dat we rond buiten spelen ook meewerkten aan deze podcast van Exzekoo/Mentes over buiten spelen?
Ook zin in of nood aan een begeleiding op maat?
Vul je mailadres in en ontvang boeiend en speels nieuws van Speelmakers.
